Op reis

Op reis

Binnenkort vertrekt mijn trein. En ik moet mijn bagage gaan inpakken, uitzoeken wat er mee moet. Oftewel, de datum voor mijn eerste sessie met coach natuurlijk leiderschap Oscar Jansen is gepland. Begin april gaan we van start. Aan mij de taak om een vertrekpunt te formuleren: een vraag waarmee ik aangeef waar ik aan wil werken, knelpunten waar ik tegen aan loop. En dit moet ik illustreren aan de hand van een paar voorbeelden.

Nu loop ik op het moment overal tegen aan. Genoeg inspiratie dus, zou je zeggen.

Maar om uit al mijn gedoe een vraag te formuleren, daar moet ik even rustig voor gaan zitten. Al snel heb ik een A4-tje vol geschreven.

Een paar vragen borrelen meteen naar boven:

  • Hoe combineer ik mijn verschillende rollen zonder dat ik mezelf te kort doe (mama- zelfstandig professional – partner)

Want ik verdwaal hier compleet in. Ik verlies mezelf in anderen…. pas me te veel aan. Is dit een typisch vrouwending? Wat ik belangrijk, leuk en prettig vind is naar de achtergrond verdwenen.

  • Hoe krijg ik de regie over mijn eigen leven weer terug, zowel professioneel als privé? Hoe combineer ik dat optimaal zodat het geen bakken met energie meer kost, maar juist energie oplevert.

Als ik dit nader onder de loep neem, kom ik er achter dat ik eigenlijk een kameleon ben. Kan me goed aanpassen aan verschillende typen mensen en (veranderende) omstandigheden. Dit aan- en inpassingsvermogen komt me in mijn werk altijd heel goed van pas maar het heeft er ook toe geleid dat ik mezelf niet meer ben, herken. Niet (meer?) weet wat ik vind en met alle winden mee lijk te wapperen.

En dat kost klauwen vol energie omdat ik niet goed verdeel en doseer. Er blijft totaal niets meer voor mezelf over. Werken is een enorme opgave geworden, net als gewoon een leuk en gezellig mens zijn.

  • Hoe kom ik van mijn faalangst af?

Ook weer zo’n dingetje. Ik ben een zelfkritisch mens, een perfectionist met een lat die huizenhoog ligt. Voor mezelf. Dat is de laatste tijd zo uit de klauwen gelopen dat het me belemmert in mijn zakelijk functioneren. Ik durf soms niet eens te beginnen, wat leidt tot extra stress en een nog groter gevoel van falen.

Deze punten vormen samen een behoorlijke berg waar ik op dit moment alleen maar tegenop zie.

Met als resultaat….. Niks. Noppes. Nada. Er komt nauwelijks meer iets uit mijn handen en hoofd. En dat moet anders. Op naar de volgende fase in mijn denkproces. Naar die ene cruciale vraag waarmee ik samen met Oscar aan ga werken. En waardoor die berg een berg wordt met een prachtige tunnel waar ik lekker met mijn trein doorheen kan.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s