Zeggen wat ik wil (of juist niet)

Zeggen wat ik wil (of juist niet)

‘Misschien klinkt het jou wat zweverig in de oren, maar ik geloof dat iedereen hier is met een bepaald doel. Dat we hier zijn om iets te leren. En jouw les is dat je voor jezelf moet gaan staan,’ aldus Oscar tijdens mijn vorige sessie in de tuin in Dalfsen.

Zo! Die zit! Weer!

Dit komt wel weer even binnen. Want als ik inderdaad iets niet doe, dan is het dat wel. Ik doe niet wat ik wil. Ik doe niet waar ik gelukkig van wordt en stel mezelf niet centraal. Nog steeds kies ik niet voor mezelf en mijn eigen geluk en gevoel. Ik luister niet naar mijn gevoel en naar wat ik het allerliefste wil. En als ik daar wel naar luister dan krijg ik het, plat gezegd, mijn strot niet uit.

Vooral het nemen van beslissingen lukt het me niet.

Zeggen wat me niet bevalt, gaat steeds beter. Maar daadwerkelijk tot actie overgaan en beslissingen nemen waar ik gelukkig van wordt, dat kan ik (nog) niet. Hoe raar is dat! Dat ik beslissingen die ik in mijn hoofd al genomen heb, niet kan of durf uitspreken. Eigenlijk word ik wat opstandig als Oscar me vertelt dat mijn levensles is om voor mezelf te kiezen.

Want ik heb toch eerder met dit bijltje gehakt? Ik heb toch eerder een besluit genomen waardoor mijn leven compleet en ten goede veranderde? Ook toen duurde het lang voordat ik het durfde uit te spreken, maar had ik toen ook niet besloten dat ik dit niet weer zou laten gebeuren? Had ik mijn les al niet geleerd? Blijkbaar niet. Volgens Oscar is dit een steeds terugkerend punt in mijn leven en zal dit ook zeker niet de laatste keer zijn dat ik hiervoor kom te staan.

Mijn coach daagt me vervolgens uit om uit te spreken wat ik wil.

Of beter gezegd: wat ik niet meer wil. Hij biedt me de mogelijkheid om te oefenen, maar ik kan het niet. Ik zeg dat ik daar nog niet aan toe ben. Maar is dat echt zo? Of komen de woorden die al zo lang op het puntje van mijn tong liggen op dat moment te dicht bij die pure rauwe frustratie die ik voel? Want ik wil al zo lang zo graag voor mezelf kiezen dat het een steeds groter ‘ding’ wordt. Bovendien vind ik het zo ontzettend moeilijk om te accepteren dat ik hier niet goed in ben. Want hoe moeilijk kan het zijn om voor je eigen geluk te kiezen?

Aan de andere kant: hoe mooi is het straks als me dat wel lukt!

 

 

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s