Gevangen in vrijheid

Gevangen in vrijheid

Buiten is het stil en erg mistig. En dat is totaal niet in overeenstemming met mijn gedachten. Ik heb inmiddels heel goed helder wat ik wel en niet wil. Dat komt door een opdracht die ik een tijdje geleden van mijn coach kreeg: zoek drie symbolen die staan voor inzichten die je de afgelopen tijd heb opgedaan.

  • Het eerste symbool: een klavertje drie

Ik was op zoek naar een klavertje vier, maar drie voldeed ook. Het ging om de symbolische waarde: geluk. Want ik weet dat ik op weg ben naar mijn eigen geluk. Al gaat het met horten en stoten. Het is ok, ik kies voor mijn eigen weg.

  • Mijn tweede symbool: een steen

Een stuk steen met ruwe puntige kanten, maar ook een wat afgeronde kant werd mijn tweede symbool. Dat staat voor het proces waar ik nog tot over mijn oren in zit. Waar op momenten de scherpe kanten zoals twijfel en onzekerheid ongenadig pijnlijk aan de oppervlakte komen, terwijl op andere momenten het venijn er al af is.

  • Een heksenbezem is mijn derde symbool

Iets met schoonschip maken. In mijn hoofd, huis en leven. Coach Oscar voegde er nog een mooie laatste betekenis aan toe: heksen waren wijze vrouwen. De bezem staat dus ook vrouwelijke wijsheid. Mooi. Die wijsheid helpt me op weg naar mijn eigen geluk en daarbij stoot ik me soms aan behoorlijk scherpe punten van mijn tweede symbool: de steen.

Al deze symbolen staan in het teken van geluk. Ik zit op de goede weg en leer steeds beter luisteren naar mijn gevoel.

Het belangrijkste punt is echter dat ik er ook wat mee moet doen. Dat het niet alleen bij een constatering moet blijven. Ik moet in beweging komen, actie ondernemen. Dat is een hele belangrijke les van de afgelopen maanden. Bovendien ben ik te gericht op wat de buitenwereld vindt. En dan ga ik ongemerkt nog wel eens aan mezelf voorbij, probeer ik weer te voldoen aan verwachtingen die niet bij me passen. En daar ben ik klaar mee. Wat dat me heeft opgeleverd zie ik als ik in de spiegel kijk: een vermoeide zelfstandig ondernemer die op haar tenen loopt en al een jaar onder hoogspanning leeft. Ik voel stress over opdrachten, over inkomsten  (al weet ik dat dat niet nodig is), over de toekomst. In de aanloop naar mijn start heb ik over allerlei en ook die dingen uitvoerig nagedacht. Ik vroeg me af of het zelfstandig ondernemerschap wel bij mijn persoonlijkheid zou passen. Ik had zo mijn twijfels.

En toch heb ik het gedaan.

Ik was trots op mezelf. Maar als ik de keuze had gehad tussen een baan bij een werkgever en zelfstandig ondernemerschap, had ik dan voor het laatste gekozen? Als ik eerlijk ben niet. Het was geen droom en geen verlangen, maar toch stapte ik vol vertrouwen mijn nieuwe toekomst in. Het voelde goed! Ik koos voor mezelf. Dat gevoel van overwinning duurde anderhalve maand. Sindsdien overheerst stress, onzekerheid en eenzaamheid. En dat kost me mijn gezondheid. Heel soms komt dat fijne gevoel van het begin weer terug, maar dat is van (te) korte duur.

Van verschillende kanten hoor ik dat ik het kan, dat het zelfstandig ondernemerschap zo goed bij me past. Dat ik het tot een succes kan maken.

Dat ik eerder ‘gevangen’ zat bij een werkgever maar dat dat goed voelde omdat het vertrouwd was en ik van huis uit heb meegekregen dat het belangrijk is om een vaste baan te hebben. Dat ik mezelf ‘moet’ vrij maken van dat gevoel. Ongetwijfeld zit daar een kern van waarheid in. Ik weet ook dat ik het wel kan.Vraagt iemand wat ik doe, dan kan ik ook met verve over mijn werk vertellen. Maar geloof ik diep in mijn hart ook dat ik dit moet doen? Dat ik hier enorm blij van word en vanuit mijn hart werk? Al die vragen moet ik met een dikke vette ‘nee’ beantwoorden.

Want inmiddels ben ik een jaar voor mezelf bezig. Ik verdien aardig en heb goede klanten, maar dat weegt niet op tegen de spanning. Ook weegt de vrijheid niet op tegen de eenzaamheid die ik ervaar, ondanks veelvuldig en fijn contact met andere zelfstandig ondernemers.

Juist nu ik de vrijheid heb waar ik blijkbaar behoefte aan heb, voel ik me meer dan ooit gevangen.

Constant voel ik de druk van mijn werk in mijn hele lijf, ook in mijn vrije tijd. Een misselijk makende en verlammende druk waardoor ik niet meer kan genieten van mijn vrije tijd en nog verder uitgeput raak. Kwestie van beter plannen? Typisch geval van de zaken beter regelen? Misschien. Maar mijn eindconclusie is:  ik word niet blij en gelukkig van werken als zelfstandig ondernemer.

En dat mag. Ik mag dat vinden en voelen.

Want als geluk betekent dat je staat voor jezelf en kiest voor jezelf, dan betekent dat voor mij dat ik de vrijheid neem om weer bij een werkgever aan de slag te gaan. Dan is vrijheid voor mij dat ik graag samen met anderen werk aan een doel waar we met z’n allen voor gaan. Dat vind ik fijn, daar word ik ongelofelijk blij van en juist daar krijg ik heel veel energie van!

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s