18 minuten?!

18 minuten?!

De diagnose verborgen hyperventilatie afgelopen donderdag maakte veel duidelijk. Al is het niet een malse constatering, ik bekijk het toch met de roze bril (het is gelukt!) want ik heb het gelukkig niet aan m’n hart en mijn bloeddruk is niet sky high. Waar het wel aan ligt is mijn perfectionisme, het feit dat ik graag controle heb en mijn neiging tot druk maken over van alles en nog wat.

Los van elkaar zijn dit geen nare dingen, maar gecombineerd in mij (vrouw) is dat geen recept voor succes.

Ik krijg er stress van en een boordevol hoofd. Want ik vind alles leuk, wil veel en wil het natuurlijk ook goed doen…Multi tasken heb ik daarom al afgeschaft, of tenminste daar ben ik mee bezig. Focussen op één ding tegelijk en daarna het volgende. Lukt nog niet echt heel briljant. Maar het begin is er, net als de goede bedoelingen.

Maar hoe doen anderen dat toch?

Al googelend kwam ik terecht op de site van Peter Bregmann:

“Yesterday started with the best of intentions. I walked into my office in the morning with a vague sense of what I wanted to accomplish. Then I sat down, turned on my computer, and checked my email. Two hours later, after fighting several fires, solving other people’s problems, and dealing with whatever happened to be thrown at me through my computer and phone, I could hardly remember what I had set out to accomplish when I first turned on my computer. I’d been ambushed. And I know better.”

Hoe herkenbaar!

Maar Bregmann pakt het nu anders aan. Elke dag neemt hij 18 minuten de tijd om:

  • te focussen op wat hij belangrijk vindt
  • zodat hij afleiding kan weerstaan
  • en de dingen te doet die hij wil doen

Wat hij tijdens die 18 minuten doet?

  • elke ochtend begint hij met 5 minuten om de doelen van de dag helder te krijgen en vast te stellen
  • elk uur 1 minuut om te refocussen op die doelen (en een ademhalingsoefening te doen)
  • en aan het eind van de dag: weer 5 minuten om de dag te evalueren.

Zouden 18 minuten kunnen helpen bij het weer op de rit krijgen van mijn doen en laten zodat ik niet meer ondersneeuw in waar ik denk dat ik mee bezig zou moeten zijn. Terwijl ik aan het eind van de dag toch weer moet constateren dat er eigenlijk niets uit mijn handen is gekomen?

Ik ben benieuwd. Feit is dat ik van dit systeem in ieder geval wel blij wordt.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s