Over dorre planten en begraven

Over dorre planten en begraven

En zo moest ik toch wel even een tijdje een soort van bijkomen van de laatste sessie met mijn coach. Wat er gebeurde, gaf te denken. Was confronterend. Zorgde voor chaos (volgens mijn coach is dat de nieuwe orde). Er moest iets landen. Mijn eigen ik van nu moest landen. Het meisje van vijftien moest haar koffers pakken als gevolg van een opdracht in de kas op de biologische boerderij waar de coachingsgesprekken plaatsvinden.

Even terug naar dat moment….

Met een schep in de hand sta ik op laarzen midden in een kas. Samen met coach Oscar. Om ons heen liggen verdorde planten van het afgelopen seizoen. Mijn opdracht is om te proberen afscheid te nemen van de meisje van 15 dat elke keer blokkeert als er ook maar iets wat op een ‘beoordeling’ lijkt op de loer ligt.

De dorre planten staan symbool voor het meisje dat bang wegkruipt als haar verteld gaat worden hoe ze haar schoolwerk doet.

Dat is oud gedrag. Oud zeer dat ik meegenomen heb uit mijn middelbare schooltijd, al zo’n 20 jaar met me meezeul en dat de afgelopen jaren zo sterk aan de oppervlakte is gekomen dat ik mijn werk bijna niet meer kan doen.

De schep die ik krijg is gewoon een schep waar ik geulen mee ga graven. En de geul gewoon een geul. Het gaat er om wat daarna komt. In die geul moet het plantafval. Dat spit ik door de grond en bedek het weer met een laag grond. De dorre oude planten die het afgelopen seizoen een mooie oogst hebben opgeleverd en nu dood zijn, krijgen een nieuwe bestemming. Worden door de grond gemengd en dienen als compost voor het volgende groei- en bloeiseizoen. Ze zorgen voor vruchtbare grond waar verder op verbouwd kan worden, voor een nieuwe fase.

En zo stort ik mijn eigen zooi, het gedrag en het angstige gevoel samen met dat meisje van 15 in die geul.

Hussel het door de grond en gooi er een volgende laag over heen. Dit is de nieuwe basis om op verder te groeien. En terwijl ik terug kijk, neem ik heel bewust afscheid van dat meisje. Ze was er. Ze mocht er zijn. Het heeft gezorgd dat ze bereikte wat ze wilde bereiken. Maar om je op je veertigste nog steeds een meisje van vijftien te voelen? Nee, nu is het mooi geweest.

Hoe voelt dat? Vreemd en unheimisch in eerste instantie.

Dat bange gevoel is iets waar ik aan gewend ben geraakt. Het gaat vanzelf ‘aan’ als ik het idee heb dat ik beoordeeld ga worden. Het is mijn oncomfortabele comfortzone geworden en daar stap ik nu uit. Met kleine onwennige stapjes. Vooruitkijkend. Soms kort een verloren blik achterom. Ik hoef niet bang te zijn. Natuurlijk maak ik fouten en daar mag wat van gezegd worden, maar ik hoef daar niet van in paniek te raken.

Het kostte moeite en het is nog steeds niet altijd gemakkelijk om dat gevoel niet de overhand te laten krijgen. Toch merk ik inmiddels dat ik de vruchten van de oefening begin te plukken. Er zit meer rust in mijn hoofd en in mijn lijf. Het vertrouwen in mezelf groeit. Langzaam, maar het groeit! Als de telefoon gaat, schiet ik niet in de paniek- en vluchtmodus. Nou ja, toegeven, heel af en toe gebeurt me dat nog wel eens.

Ook mijn werk gaat veel soepeler, soms weer als vanzelf.

Een redelijk uitgebreid interview bijvoorbeeld. Dat kon ik vorige week uitwerken in nog geen uur, terwijl ik daar een paar maanden geleden eerst uren (in sommige gevallen zelfs een paar dagen) tegenaan zat te hikken. Vervolgens ontelbaar veel minuten bezig was met de eerste alinea en nog langer worstelde met de rest van het verhaal. En dan durfde ik het ook nog eens niet op te sturen….. Zo bang voor wat de ander er van zou vinden….. Dan liet ik het op het allerlaatste moment aankomen en stuurde het bijna hyperventilerend op….. midden in de nacht.

Al zal het met ups en downs zijn, het lijkt alsof dat grotendeels voorbij is. Het voelt als een nieuwe fase. Ik ben blij!

 

 

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s