Het proefwerk

Het proefwerk

Ze is 15 jaar en zit in haar kamer. Wachtend totdat de bel gaat. Nerveus, doodnerveus is ze. Want er komt vast weer slecht nieuws. Gisteren had ze een proefwerk economie en daar is ze niet goed in. Sterker nog…. ze is dramatisch slecht, rekenkundig inzicht heeft ze nooit gehad. Op de basisschool al moest ze keihard haar best doen om een piepklein zesje te halen voor rekenen. Op het voortgezet onderwijs was dat niet anders. Ze redde het meestal net op haar theoretische kennis, maar daar was ook alles mee gezegd.

Wiskunde, natuurkunde, scheikunde en economie lagen haar echt niet.

Met allerlei kunst- en vliegwerk en hulp van vrienden kreeg ze het voor elkaar om toch een zeer magere voldoende te scoren. In de gloria was ze toen ze de eerste drie kon laten vallen. Voor economie lag dat anders. Dat kon ze niet laten vallen. Dat moest ze houden, was nodig ook voor vervolgopleidingen. Ze nam zich voor om goed haar best te doen. Die goede voornemens vervlogen echter meteen toen ze, puber als ze was, besloot dat ze haar leraar economie een vreselijke man vond. Daar ging ze dus echt geen aandacht aan besteden. Tijdens de lessen verplaatste ze haar aandacht daarom naar buiten. Naar het schoolplein, vogels en feestjes in het weekend. Ondertussen hielp ze de bedrijven uit haar rekenopdrachten en proefwerken zonder enige moeite de financiële verdoemenis in.

Op van de zenuwen zit ze op haar kamer in de rode stoel waar ze altijd haar huiswerk maakt.

Voeten op de kachel, radio aan. Mooi plekje.  Maar nu even niet. Het hart klopt in haar keel als plotseling de bel gaat. Ze had het al verwacht…. ze wist het wel….. daar is die vreselijke man weer om te vertellen dat ze weer een onvoldoende heeft gehaald. Of zou het toch iemand anders zijn…. een collectant misschien? Beneden gaat de deur open en ze hoort haar vader praten met een man.

Ze herkent de stem….. het is haar leraar economie.

Een man van de oude stempel, een man ook met hart voor zijn leerlingen. Hij merkte meteen dat economie niet haar sterkste vak was. Toen hij ook nog eens door kreeg dat ze haar gedachten er tijdens de les ook niet bij had en vette onvoldoendes bleef halen, kwam hij op een avond bij hen thuis. Hij maakte zich namelijk zorgen want als ze zo zou doorgaan, zou ze haar examen niet halen. Puur en alleen door het vak economie. Dat zou hij zonde vinden omdat ze op haar andere vakken meer dan goed scoorde.

Haar leraar bood aan om haar bijles te geven.

Maar haar vader wist hoe ze over de beste man dacht en nam die ondankbare taak op zich. Ze was boos! Woest! Opstandig! Omdat ze zich elke week met haar vader over extra economieopdrachten moest buigen. Tranen met tuiten. Bijles met het mes op tafel! Maar hoe goed ze haar best ook probeerde te doen, ze snapte het niet. Zag er de logica niet van in, ze bleef onvoldoendes halen. Ze keerde tijdens de bijlessen in zichzelf om die angst en boosheid maar niet te hoeven voelen. Ze wilde dit niet! En na elke schriftelijke overhoring, na elk proefwerk kwam de leraar weer bij hen thuis om de zoveelste 3 of 4 te melden en te bespreken. Ze voelde zich machteloos, werd nog bozer en banger om te falen.

Dat ging weken zo door. Totdat het kwartje ineens viel.

Haar vader had allerlei ezelsbruggetjes voor haar uitgedokterd waardoor formules en berekeningen een minder hoog abacadabra-gehalte kregen. Soms bespeurde ze zelfs enige logica in de uitleg. Wat minder boos maakte ze haar opdrachten, oefende zich samen met haar vader steeds wat blijer een slag in de rondte. Ze was trots dat het eindelijk wat beter ging, net als haar vader. Maar toen diende zich dat proefwerk aan, dat proefwerk van gisteren.

Ze vond dat het wel aardig ging. Maar waarom zal ze het nu wel goed gemaakt hebben?

Want dat was eerder ook niet zo. Wie zegt dat het nu wel een voldoende is? Haar ouders stellen haar gerust: eerst maar eens even afwachten, ze heeft toch haar best gedaan? Maar als ze weggekropen zit in haar vertrouwde rode stoel op haar kamer slaat de twijfel weer in alle hevigheid toe. Ze kan dit niet! Ze vindt het niet leuk! Ze wil dit niet!

Terwijl ze naar de stemmen van haar vader en haar leraar in de hal luistert denkt ze: Zie je wel! Zie je wel!

Ze zet de radio zachter maar hoort niet wat er gezegd wordt. Zie je wel….. schiet het weer door haar hoofd, weer een onvoldoende! Anders was hij hier niet. Als haar vader haar roept, loopt ze met lood in haar schoenen en een knoop in haar maag naar beneden. Tranen prikken achter haar ogen. Zie je wel!  Haar vader en de leraar zitten in de woonkamer.

De leraar kijkt haar aan als ze binnenkomt en zegt: Je hebt het goed gedaan, je hebt een zes gehaald. Ik wilde je dit na al dat slechte nieuws heel graag zelf komen vertellen.

Ze weet niet wat ze hoort en is dolblij met haar zes! Maar terwijl ze daar zo gelukkig zit te zijn denkt ze: wat ben je toch een vreselijke man!*

Wordt vervolgd

*een iets nettere vertaling van de benaming die ik deze man toen toedichtte.
Advertentie

Een gedachte over “Het proefwerk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s