Over vlinders en confrontatie

Over vlinders en confrontatie

Overkwam me zojuist een gevalletje van weglopen voor confrontatie. Ik had een blog geschreven en geplaatst. Luchtig verhaaltje. Over vlinders en hoe mooi ze zijn. En ook over hoe ze me heel subtiel op de kern van mijn… eh…. ‘uitdaging’ wisten te wijzen. Al schrijvend kwam ik uit op hoe mijn vork daadwerkelijk in de steel zit.

In het kort komt het er gewoon op neer dat ik slecht gedij in mijn huidige privésituatie.

Door onbalans is de grond is uitgeput, ik heb roofbouw op mezelf gepleegd (mooie vergelijking met mijn coachtraject overigens). Daar loop ik voor weg., ik wil de confrontatie niet aan. Nu pas realiseer ik me dat ik daardoor ook wegloop voor mijn eigen geluk. Dat ik steeds verder van mezelf verwijderd raak met alle gevolgen van dien. Ook besef ik me plotseling dat ik mijn gevoel heel goed kan uitschakelen. Ik schrok me echt een hoedje toen een stel vlinders plotseling door mijn verdedigingslinie heen fladderde. Ze drukten me mooi met mijn neus op de feiten, op het leven: kies voor jezelf, voor je eigen geluk en je eigen koers! 

(Die blog over die vlinders? Die heb ik met één druk op de knop verwijderd. Als de confrontatie en ik weer vrienden zijn, plaats ik ‘m misschien wel eens.)

 

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s