Lieve onzekerheid,

Lieve onzekerheid,

Daar was je weer vandaag. En zoals altijd op een uitermate slecht moment. Niet geheel onverwacht hoor, je huppelt natuurlijk al een tijdje vrolijk achter me aan. Je tikt me net wat te vaak op mijn schouder om te laten weten dat je er nog bent. Geeft ondertussen wat ongezouten commentaar op mijn persoon en schiet met losse flodders op alles waar ik mee bezig ben. Daarna leun je tevreden achterover om mijn onmacht in alle rust te aanschouwen.

Zo ook vanmiddag. Toen kwam je in vol ornaat binnen terwijl ik je niet kon gebruiken tijdens een vergadering waar ik mijn hoofd echt bij moest houden. Je liet me krimpen, je liet me overdonderd worden door mensen die goed gebekt zijn. Je hinderde me terwijl ik me probeerde te herpakken en overschreeuwde me.

Ik krijg het maar niet voor elkaar om je af te schudden. Ondanks de tip van mijn coach dat ik je vriendelijk, maar duidelijk moet laten weten dat ik je heus zie en hoor maar dat ik even niet mee ga in je bombarie. Dat je zo af en toe best handig bent, maar niet als je zo loopt te drammen en te stampen. En ook niet altijd.

Lieve onzekerheid, ik waarschuw je niet nog een keer. De volgende keer dat je me lastig valt dan….. eh…. tsja….. wat dan…. eh…. geen idee…..

Maar ooit, als je het totaal niet verwacht, neem ik je te grazen!

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s