De ontdekking van de rode draad

De ontdekking van de rode draad

Tijdens mijn zoektocht naar wat ik nou echt leuk vind betrap ik mezelf er op dat ik weer in mijn lijstjesflow zit. Ongemerkt is dat, waar ik blij en gelukkig van word (lees: wat overzicht en rust brengt), na maanden van ongewenste afwezigheid terug geslopen in mijn systeem! En het brengt me wat het me altijd heeft opgeleverd: heldere inzichten.

De grote grap is wel dat ik er nog steeds niet helemaal achter ben waar ik nu echt blij en gelukkig van wordt. Maar er zijn wel een paar rode draden ontstaan. En Met stip op 1 staat: Vrijheid.

Hoe briljant dat dat zo gebeurt! Gewoon door verschillende levensfasen onder de loep te nemen en op te schrijven wat ik toen leuk, grappig, prettig en geweldig vond. Waar ik een goed gevoel van kreeg en wat voor gevoel dat precies was. De eerste pakweg twintig jaar van mijn leven overheerste het gevoel van vrijheid . Ultieme vrijheid zelfs bij vlagen. Avonturen in zon, wind, water en met volop plezier. Binnen gestelde kaders, dat natuurlijk wel. Eerst binnen de veilige geborgenheid van het gezin waarin ik behoorlijk beschermd ben opgegroeid. Later steeds meer op eigen benen en tijdens mijn studie in een grote stad zover mogelijk bij het ouderlijk nest vandaan. Vrij! Met alle opties open.

Nieuwe vrijheid ontdek ik ook in het maken van verre reizen. Met de rugzak.

Dit tot lichtelijke gruwel van mijn ouders die alleen in Nederland op vakantie gaan. Maar ze vinden het geweldig voor mij. En (be)leven enorm met me mee. Van te voren duiken we samen in de wereldatlas (nee… internet bestond nog niet, google streetview was iets uit een science fictionfilm) zodat ze weten waar ik ongeveer uithang. Natuurlijk bel ik onderweg altijd een paar keer. Vanuit een telefooncel (ook de mobiel was nog niet uitgevonden)…. met enorme vertraging op de lijn. Maar ik vind het spannend en geweldig! Andere mensen, vreemde culturen. Nieuwe indrukken, geuren en gebeurtenissen zorgen voor nieuwe impulsen, andere gezichtspunten en volop inspiratie.

Huisje-boompje-beestje-twee-auto’s-voor-de-deur-en drie-keer-per-jaar-op-vakantie dienen zich aan.

En dan gaat het langzaam ‘verkeerd’, zo zie ik nu. Zonder dat ik het in de gaten heb, ben ik deel gaan uitmaken van het plan van iemand anders en voldoe aan het standaard plaatje: studeren, leuke partner ontmoeten, uitstekende vaste baan, samenwonen, huis kopen, misschien trouwen, misschien kinderen krijgen, groter huis kopen…… Dit past bij me….. toch? Ik ben immers van de zekerheid, wil weten wat me te wachten staat. Of doe ik het onbewust omdat het nou eenmaal ‘zo heurt’? Omdat ik zo geprogrammeerd ben? Ik denk het laatste.

Want wat benauwde mij anders zo dat ik tot drie keer toe een huwelijksaanzoek afwees, op een maandag in augustus mijn koffers pakte en alles achter me liet?

Een gevoel van gemis. Benauwdheid, letterlijk en figuurlijk. En dat valt van me af als ik in de auto stap. Onderweg naar het onbekende, mijn nieuwe leven. Weer ervaar ik dat gevoel van oneindige vrijheid, ontsnapping, bevrijding zelfs… Is het weglopen voor verantwoordelijkheid van een volwassen leven? Zou kunnen. Ik draai het liever om: ik nam als volwassene juist de verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven. Maakte bewust de keus om niet meer het leven te leiden wat een ander in gedachten had. Ik koos voor mezelf. Wat anderen er ook van vonden.

Dat leverde me een jarenlang vakantiegevoel op. Op reis met mezelf in mijn eigen leven.

Zonder dat ik het me realiseerde is (het gevoel van) vrijheid het belangrijkste in mijn leven. De vrijheid om mijn leven te leven zoals ik dat wil, niet zoals een ander dat van mij verwacht of voor mij heeft bedacht. En toch is juist dat me weer ontglipt. Was ik het me niet of onvoldoende bewust? Laat ik dat niet voldoende meewegen in de keuzes die ik maak? Of dacht ik toch weer in het gewenste plaatje te moeten passen om anderen gerust en tevreden te stellen? Kies ik onbewust weer voor dat waarvan ik denk dat anderen het van me verwachten? Denk ik daarom ook nog steeds dat ik een vaste baan moet hebben omdat ik het anders financieel niet red? Val ik daardoor weer in dezelfde valkuil en neem ik niet de beslissing  en verantwoordelijkheid om het leven te leiden dat ik wil? Of weet ik niet precies hoe ik die vrijheid en dus mijn leven wil invullen. Mooi om daar binnenkort weer eens een denkproces aan te wijden.

Maar voor nu ben ik gewoon heel erg blij dat ik de rode draad voor mezelf ontdekt heb.

Advertentie

4 gedachtes over “De ontdekking van de rode draad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s